شاید او اولین باری است که راهت می خوابد، مردی که هیچ وقت ننشست، محکم استوار، آنقدر که خون خوار جهان برای نشاندن او لشکر کشی کرد، تمام کشورهای دنیا را برای از سر راه برداشتن او همراه کرد.
اینقدر مرد و با غیرت...
اما چه بگویم که دنیا نمی خواهد بفهمد که کسی از آن سر دنیا بیاید و رهبر تو را بزند یعنی چه؟
برای کشور تو تصمیم بگیرد یعنی چه؟
بزور به تو یگوید من می گویم چه بکنی یعنی چه؟
و در نهایت هر چه داری مال من است یعنی چه؟
اما ما منتظریم که او بیاید با صاحبی که با دستان جانبازش برایش دعا می گرد، با منتقم خون مظلومین، با یکسره کننده ظلم ظالمان طغیانگر.
برای ما شهادت ابتدای راه است، برای ما رسیدن به افتخار شهادت افضل اعمال است و رویای هر لحظه ما،
پس شهادت برای ما ابتدای راه است ...
کمی استراحت کن رهبر شهیدم...
